Nikogo dziś nie trzeba przekonywać, że ograniczenie emisji spalin do środowiska jest koniecznością. Coraz więcej europejskich miast, dbających o ekologię, w transporcie publicznym stawia na biogazowe autobusy.

 

Biogaz - nazywany również gazem wysypiskowym powstaje w wyniku fermentacji metanowej (beztlenowej) i jest mieszaniną gazów. Składa się z metanu CH4, dwutlenku węgla CO2 oraz śladowych domieszek azotu N2, siarkowodoru H2S czy amoniaku NH3. Jest w zasadzie bezwonny, ponieważ 50 do 65% jego składu stanowi metan oraz 30 do 45% dwutlenek węgla.


Biofermentacja przebiega w środowisku o charakterze organicznym, a więc na podłożu takim jak  odpady rolno-spożywcze, odchody zwierzęce czy osady ściekowe. W naturze biogaz tworzy się na bagnach i torfowiskach.


Aby biogaz mógł być wykorzystany jako paliwo w silnikach musi  zostać uszlachetniony, czyli oczyszczony z niepotrzebnych składników tak, aby zawartość metanu w jego składzie wyniosła 96-98%. W technologii uszlachetniania wykorzystuje się procesy chemiczne typu absorpcja i adsorpcja. Uzyskany tą drogą szlachetny biogaz, czyli biometan, po odpowiednim sprężeniu,  może być z powodzeniem wykorzystywany jako paliwo w silnikach pojazdów. Pod koniec 2014 roku w Europie funkcjonowało ponad 17 tys. instalacji produkujących biogaz (wzrost o 18% w stosunku do roku 2013) oraz 367 instalacji uszlachetniających biogaz do biometanu.


We francuskim mieście Lille już ponad ćwierć wieku temu zaczęto myśleć o wykorzystywaniu alternatywnych i ekologicznych paliw dla ograniczania szkodliwych emisji z transportu (tlenków azotu, tlenków siarki, pyłów). W 1990 roku lokalne władze postanowiły zacząć wykorzystywać biogaz wytwarzany w oczyszczalni ścieków. Zdecydowano się na zakup bio-autobusów. W 1994 roku, na ulice miasta wyjechały pierwsze 4 autobusy zasilane biometanem.


Równocześnie powstały dwa zakłady recyklingu, które miały zagospodarować rosnące ilości odpadów, a około 50% taboru autobusowego miasta wymieniono na pojazdy zasilane gazem ziemnym. W 2006 roku obszar metropolitalny Lille stał się głównym koordynatorem programu Biogasmax, którego celem było udowodnienie, pod względem możliwości technicznych i uwzględniając ekonomię sensu, wykorzystania odpadów jako źródła paliwa w pojazdach.


W efekcie wprowadzenia tego projektu produkuje się ponad 4 miliony m3 biogazu rocznie w procesie przeróbki 108 000 ton odpadów. Taka ilość biopaliwa odpowiada 4,5 mln m3 oleju napędowego.  Z kolei, dzięki wsparciu z programu Trendsetter, w 2005 roku połowę autobusów stanowiły już autobusy gazowe. Obecnie wszystkie 430 autobusów jeżdżących po aglomeracji Lille są napędzane biogazem (częściowo zmieszanym z gazem ziemnym).

Ekonomicznym rozwiązaniem jest zlokalizowanie zajezdni autobusowych w bezpośrednim sąsiedztwie zakładów wytwarzania biogazu, co umożliwia bezpośrednie tankowanie pojazdów.  Ponadto, od 2011 roku biometan  wtłaczany jest również do lokalnej sieci gazowej. Część biogazu jest też wykorzystywana do produkcji prądu i ciepła, a osady pofermentacyjne stanowią znakomity nawóz. Również część śmieciarek jeździ na biogazie zamykając w ten sposób cykl wytwórczy biogazu.


W Wielkiej Brytanii funkcjonuje pilotażowe połączenie pomiędzy Bristol Airport a centrum Bath. Biogazowy autobus kursuje dzięki biogazowi pochodzącemu z odpadów oraz miejskich ścieków. W 2015 roku Bristol zdobył tytuł Zielonej Stolicy Europy. Po roku testów dwie lokalne firmy przewozowe chcą zakupić biogazowe autobusy (łącznie nawet 130 sztuk), korzystając przy tym ze specjalnego funduszu w ramach programu niskoemisyjnych pojazdów.

Szwedzi także korzystają z biogazu w transporcie miejskim. Na koniec 2014 roku blisko 60% wyprodukowanego biometanu było wykorzystywane do napędu prawie 50 tys. pojazdów, w tym ponad 2,3 tys. autobusów, co stanowi 17% wszystkich autobusów w tym kraju. Biogazowe autobusy jeżdżą między innymi w Sztokholmie (ponad 25% floty), Malmö czy Linköping (tu nawet pociąg jeździ na biogazie).


Część z europejskich miast, takich jak Bergen i Oslo w Norwegii, Sztokholm, Tartu i Tallin w Estonii, litewskie Kowno, a także Rzeszów czy Toruń w latach 2009-2014 brało udział w programie Baltic Biogas Bus. Projekt ma na celu pokazać efektywne kosztowo rozwiązania, dotyczące produkcji biogazu, a także dystrybucji i stosowania tego paliwa w autobusach. Projekt  jest wspierany przez UE, jest częścią programu dla Morza Bałtyckiego i obejmuje miasta, powiaty i firmy w całym regionie Morza Bałtyckiego. Raport podsumowujący ten program pokazuje, że warto inwestować w biogazowe autobusy, bowiem w większości wymienionych miast po ulicach dzień w dzień kursują autobusy zasilane biometanem albo przynajmniej gazem ziemnym. Część z miast postawiła również na autobusy hybrydowe.

W norweskim Bergen w zeszłym roku zaczął kursować autobus o napędzie hybrydowym, powstałym jako połączenie  zasilania elektrycznego z biogazowym. Wyprodukowany przez belgijską firmę VanHool pojazd o nazwie Exqui.City 24  ma 24-metry długości i wygląda jak połączenie autobusu z tramwajem. Kosztuje 1 milion Euro t.j. tyle ile kosztuje siedem Tesli Model X, lecz ten autobus przewiezie 30 razy więcej pasażerów. Na żywo ta hybryda robi takie wrażenie, iż wydaje nam się, że przenieśliśmy się nieco w przyszłość.

Także w Niemczech, Danii czy Szwajcarii wiele miast ma w swoich flotach biogazowe autobusy, co dowodzi,  że biogaz faktycznie jest bardzo ekologicznym paliwem. Według najnowszego raportu, porównującego wpływ używania gazu ziemnego oraz biogazu jako paliw w transporcie, okazuje się, że tylko biogazowe autobusy są naprawdę ekologiczne w porównaniu do tych, które spalają gaz ziemny (CNG lub LNG), nie mówiąc już o dieslu.

Analiza „well-to-wheel”, czyli od momentu wytworzenia paliwa, poprzez produkcję, transport, aż do jego wykorzystania w pojeździe, wskazuje na to, że emisja CO2 w autobusach zasilanych biogazem, w zależności od przyjętego scenariusza, jest od 68% aż do 82% mniejsza w stosunku do diesla, ale także do CNG/LNG. Pod względem kosztów eksploatacji oraz niezbędnej infrastruktury, biogazowe autobusy wypadają w przybliżeniu podobnie jak zasilane olejem napędowym. Jednak w aspekcie kosztów środowiskowych (uwzględniających wpływ na zdrowie ludzi, uprawę zbóż, ekosystemy czy aktywność ekonomiczną) są 3-krotnie mniejsze w przypadku eksploatacji autobusów zasilanych biometanem w porównaniu zarówno do tych spalających ropę, jak i CNG/LNG .

Bezsporne, są korzyści dla miast, jakie wynikają z niższej emisji szkodliwych związków i pozyskiwania odnawialnego paliwa dla transportu miejskiego bezpośrednio na miejscu produkcji.

Zalety metanu, pochodzącego z gazu ziemnego albo biogazu jako paliwa w pojazdach są bezsporne. Należy do nich dwukrotnie cichsza praca silnika w porównaniu do silnika diesla przy niezmniejszonej żywotności, mniejsza emisja CO2 oraz zanieczyszczeń. Mimo to, w Polsce nie ma klimatu dla rozpowszechnienia biogazowego transportu publicznego. Nie mniej w Warszawie jeździ 35 Solbusów Solcity 18 LNG, Tychy mają 66 autobusów na CNG, a Rzeszów 70 sztuk.

 

źródło: Green-Projects.pl

http://www.green-projects.pl/2016/03/biogazowe-autobusy-ekologiczne-rozwiazanie-dla-miast/

Fundacja Region Plus

Fundacja Region Plus jest organizacją pozarządową o statusie organizacji pożytku publicznego, zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem 0000657818.

 

Celem Fundacji REGION PLUS jest szerzenie świadomości ekologicznej w społeczeństwie oraz dobrych praktyk w zakresie zrównoważonego rozwoju i jakości podnoszenia życia mieszkańców w obszarach miejskich. Fundacja realizuje swoje cele m.in. poprzez działanie na rzecz ochrony środowiska, prowadzenie działalności szkoleniowej, edukacyjnej i informacyjnej w tym zakresie, organizację konferencji, seminariów umożliwiających wymianę doświadczeń pomiędzy samorządowcami, środowiskami naukowymi i biznesem społecznie odpowiedzialnym.

 

Zadzwoń do nas:

tel./fax 52 581 00 56

tel. 52 356 95 99

kom. 602 343 748

Napisz do nas

biuro@ecometropolis.eu

Napisz do nas, odpowiadamy w przeciągu 24 godzin.